افزایش ناگهانی ضربان قلب:درمان و تشخیص علل بالا رفتن ضربان قلب

افزایش ناگهانی ضربان قلب به تاکی کاردی معروف است و معمولاً با ضربان قلب بیش از ۱۰۰ ضربان در دقیقه تعریف می‌شود. اگرچه افزایش ناگهانی ضربان قلب معمولاً به عنوان ضربان قلب بیشتر از ۱۰۰ ضربان در دقیقه تعریف می‌شود، اما هیچ محدوده خاصی برای آنچه که افزایش ضربان قلب یا عددی بالاتر از آنچه که ضربان قلب در آن تبدیل به مشکل می‌شود را تعیین می‌کند، وجود ندارد. هر مورد متفاوت است و باید به روش‌های مختلفی مورد بررسی قرار گیرد.

تاریخچه پزشکی بیمار، معاینه بدنی و آزمایش تشخیصی برای تعیین مقدار عددی ضربان قلب برای بررسی اینکه آیا نیاز به معالجه وجود دارد یا خیر مورد نیاز است. درمان علل غیرقلبی افزایش ناگهانی ضربان قلب برای رفع علت اصلی انجام می‌شود. در مورد دلایل بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب، معمولاً داروها یا در بعضی موارد روش‌های درمانی لازم انجام می‌شود، خصوصاً اگر مشکل سیستم الکتریکی قلب باشد.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره درمان افزایش ناگهانی ضربان قلب در مطب دکتر لیلا عسگرپور و یا رزرو نوبت میتوانید با شماره تلفن های  ۰۹۳۹۹۴۵۰۲۵۰  تماس حاصل فرمایید.

 

چه عواملی باعث افزایش ناگهانی ضربان قلب می‌شود؟


چه عواملی باعث افزایش ناگهانی ضربان قلب می_شود؟

افزایش ناگهانی ضربان قلب ممکن است بنا به دلایل درونی یا بیرونی قلب رخ دهد.

  • سیستم الکتریکی قلب به خودی خود می‌تواند در صورت وجود "مدارهای کوتاه" که در درون آن بوجود می‌آید، باعث افزایش ناگهانی ضربان قلب شود که به عنوان تاکی آریتمی شناخته می‌شوند و می‌توانند از حفره فوقانی یا حفره تحتانی قلب رخ دهند.
  • افزایش ناگهانی ضربان قلب از حفره فوقانی قلب به طور کوتاه مدت به عنوان تاکی کاردی فوق بطنی یا SVT شناخته می‌شود. این ضربان قلب می‌توانند منظم یا نامنظم باشند. یکی از شایع‌ترین دلایل بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب، به خصوص اگر نامنظم باشد، با عنوان فیبریلاسیون دهلیزی یا AF کوتاه مدت شناخته می‌شود.
  • افزایش ناگهانی ضربان قلب که از حفره تحتانی قلب رخ می‌دهد به عنوان کوتاه مدت با عنوان تاکی کاردی بطنی یا VT شناخته می‌شود. ضربان قلب در این مورد به طور کلی منظم هستند. تاکی کاردی بطنی به طور کلی نسبت به سایر علل افزایش ناگهانی ضربان قلب بیشتر مورد توجه قرار گرفته و نیاز به درمان و توجه سریع دارد.
  • افزایش ناگهانی ضربان قلب ممکن است تنها به عنوان یک واکنش نسبت به سایر فرآیندهای در حال انجام بدن ایجاد شده باشد. به عنوان مثال، اگر بدن در اثر درد، عفونت، خونریزی یا بیماری عمومی تحت استرس باشد، ضربان قلب ممکن است برای اینکه خون را به ارگان‌های حیاتی بدن برساند، بطور قابل توجهی افزایش یابد.
  • هنگامی که کسی درد  دارد، میزان ترشح هورمون‌های استرس افزایش می‌یابد که به طور مستقیم ضربان قلب را از طریق تاثیر بر گیرنده‌های قلب افزایش می‌دهد. ممکن است در مورد هورمون‌هایی مانند هورمون تیروئید مشکلاتی وجود داشته باشد (مثل ترشح بیش از حد هورمون تیروئید) که ممکن است منجر به بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب شود.
  • هنگامی که به بدن شوک وارد شود، به دلایل درونی یا بیرونی قلب، ضربان قلب به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. به عنوان مثال اگر عملکرد قلب به شدت مختل شده باشد و از این رو میزان خون در هر ضربان کاهش یابد، قلب با افزایش سرعت سعی می‌کند آن کمبود را جبران کند.
  • در آخر ذکر این نکته حائز اهمیت است که مصرف موادی مانند محرک‌هایی که مستقیماً ضربان قلب را افزایش می‌دهند، لازم است که به عنوان علت افزایش ناگهانی ضربان قلب مورد بررسی قرار گیرد.

علائم افزایش ناگهانی ضربان قلب


بسیاری از افراد زمانی که متوجه افزایش ناگهانی ضربان قلب خود می‌شوند، علائمی ندارند. آن‌ها معمولاً هنگام چک کردن ضربان قلب خود از طریق گرفتن نبض یا با استفاده از دستگاه فشار خون یا لوازم جانبی دیگر، متوجه آن می‌شوند. برخی از بیماران ممکن است احساس خستگی، تنگی نفس ، سرگیجه یا کوفتگی داشته باشند.  اگر ضربان قلب خیلی سریع باشد، ممکن است متوجه احساس سنگینی و تپش قلب شوید. همچنین اگر ضربان قلب خیلی سریع باشد، ممکن است احساس سبکی سر یا احساس ضعف ایجاد شودد. در افزایش ناگهانی ضربان قلب SVT که در زمان‌های غیرقابل پیش‌بینی ایجاد می‌شود، ممکن است تپش‌های متناوب و سرگیجه وجود داشته باشد. هنگامی که تپش قلب به وجود می‌آید، ممکن است برخی از بیماران درد قفسه سینه را تجربه کنند که در بعضی مواقع ممکن است به بیماری زمینه‌ای شریان قلب مربوط باشد. اگر تنگی نفس جدی‌تر باشد، ممکن است افراد جان خود را از دست بدهند.

پیامدهای افزایش ناگهانی ضربان قلب


در بیشتر موارد افزایش ناگهانی ضربان قلب تأثیر قابل توجهی بر قلب نخواهد داشت، اگرچه ممکن است با علائمی همراه باشد. اما در بعضی موارد همین علائم ممکن است باعث نگرانی و تاثیر بر کیفیت زندگی شود. در چند مورد، ضربان قلب ممکن است به طور مداوم در طی یک دوره طولانی از چند هفته تا چند ماه با ضربان قلب بالای ۱۲۰-۱۳۰ ضربان در دقیقه افزایش یابد و منجر به ضعف عضله قلب شود که با عنوان کاردیومیوپاتی متوسط تاکی کاردی شناخته می‌شود. صرف نظر از این مسئله، مهم است که هرگونه دلایل اساسی افزایش ناگهانی ضربان قلب را مشخص کرده و درمان مناسب را انجام دهید.

افزایش ناگهانی ضربان قلب - چه آزمایش‌هایی لازم است؟


انواع تست و آزمایش برای تشخیص علل افزایش ناگهانی ضربان قبل شامل موارد زیر می باشد:

  • تاریخچه - اولین و مهمترین نکته در معاینه بیمار، گرفتن تاریخچه پزشکی او است. آیا بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب او با علائم تنگی نفس، احساس سرگیجه، خستگی و کوفتگی همراه است؟ آیا درد قفسه سینه همراه است یا تنگی نفس؟ آیا افزایش ناگهانی ضربان قلب او متناوب یا ثابت است و آیا علائم فقط در صورت بالا رفتن ضربان قلب ظاهر می‌شود یا خیر؟ هنگام افزایش ضربان قلب، برای فشار خون بیمار چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا سابقه بیماری قلبی یا آزمایش قبلی وجود دارد؟ این سؤالات در تعیین جدی بودن وضعیت و تعیین روش درمان مورد نیاز بسیار مهم هستند. اگر علائم هشداردهنده مانند موارد فوق وجود داشته باشد، بیمار نیاز به درمان دارد و نباید از آن چشم‌پوشی کرد.
  • معاینه بدنی - آیا افزایش ناگهانی ضربان قلب منظم یا نامنظم است. آیا علائم معاینه بدنی از نارسایی قلبی مانند احتباس مایعات وجود دارد؟ همچنین یک معاینه کامل فیزیکی می‌تواند به سایر مشکلات سیستماتیک مانند مشکلات تیروئید یا موارد دیگر نیز مربوط باشد.
  • EKG - EKG پایه‌ای یک تست کلیدی است. آیا ضربان قلب طبیعی است یا غیر طبیعی؟ آیا شواهدی مبنی بر ناهنجاری ضربان قلب یا سیستم هدایت قلب وجود دارد؟ انجام EKG در طول دوره افزایش ناگهانی ضربان قلب بسیار مفید است زیرا در صورت وجود مشکل قلبی ممکن است به تشخیص این بیماری کمک کند.
  • آزمایش خون - برای رد کردن کم‌خونی یا ناهنجاری‌های الکترولیت، آزمایش خون اساسی انجام خواهد شد. آزمایش عملکرد تیروئید و آزمایش‌های دیگر نیز ممکن است انجام شود.
  • مانیتور - تپش قلب یا بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب در بیشتر موارد به طور متناوب است و هرگز در مطب پزشکان اتفاق نمی‌افتد! دستگاه مانیتور را می‌توان برای کمک به افزایش ناگهانی ضربان قلب متناوب استفاده کرد و سپس اطلاعات مفیدی را از آن دریافت نمود. مانیتورها در صورت کاشت می‌توانند ۱ روز، چند روز، چند هفته یا حتی به مدت طولانی‌تری استفاده شوند. من شخصاً دریافتم که اگر علائم و زمان وقوع آن‌ها در یک دفتر یادداشت شود، سودمندی مانیتور به طور قابل توجهی بالا می‌رود. یادداشت‌ها را می‌توان با مانیتور چک کرد تا موارد مرتبط به هم مشخص شود.
  • اکوکاردیوگرام - اکوکاردیوگرتم یک اسکن سونوگرافی از قلب است که ساختار و عملکرد قلب را، بخصوص در بیماران مبتلا به تپش قلب یا افزایش ناگهانی ضربان قلب، بررسی می‌کند.
  • مطالعه EP - اگر احساس می‌شود که بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب علت قلبی دارد یا مربوط به ناهنجاری سیستم ساختاری قلب است، ممکن است متخصصان گاهی اوقات الکتروفیزیولوژی تشخیصی یک آزمایش تهاجمی را برای روشن شدن تشخیص خود انجام دهند.

بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب در بارداری


بارداری تغییرات زیادی را به همراه دارد. علاوه بر موارد آشکار مانند بزرگ شدن شکم، برخی از آن‌ها خیلی مشخص نیستند. برای مثال افزایش مقدار خون در بدن. این خون اضافی منجر به بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب می‌شود که حدود ۲۵ درصد سریع‌تر از حد معمول است. ضربان قلب سریع‌تر می تواند منجر به تپش گاه به گاه قلب شود. این افراد احساس می‌کنند که قلب آن‌ها به سرعت در حال لرزیدن و تپیدن است.

تپش قلب می‌تواند در دوران بارداری طبیعی و غیر مضر باشد. اما همیشه این احتمال وجود دارد که شما یک بیماری جدی و اساسی دارید.

درمان افزایش ناگهانی ضربان قلب


مهم‌ترین مسئله این است که اطمینان حاصل شود که هیچ مشکل اساسی سیستمیک باعث افزایش ناگهانی ضربان قلب نیست. به عنوان مثال، اگر کم‌خونی وجود داشته باشد، نیاز به درمان دارد. باید عفونت و کم‌آبی بدن درمان شود. عدم تعادل هورمونی نیاز به درمان دارد. داروها مورد بررسی قرار می‌گیرند و هرگونه عامل متخلف احتمالی در صورت امکان متوقف می‌شود. درمان‌های معمول به شرح زیر است:

دارو

داروهایی که توسط پزشک شما تجویز می‌شود عبارتند از:

  • مهارکننده‌های ACE - این داروها با باز کردن یا گشاد کردن شریان‌های شما کار می‌کنند. آن‌ها فشار خون شما را پایین آورده و جریان خون به کلیه‌ها و کل بدن را بهبود می‌بخشند. پزشک شما همچنین ممکن است در صورت داشتن دیابت یا وجود پروتئین در ادرار، این داروها را برای محافظت از کلیه‌های شما تجویز کند. برخی از نمونه‌های این دارو ممکن است شامل: اناپریل مالئات (Vasotec®) ، لیزینوپریل (Zestril®) و فوزینوپریل سدیم  (Monopril®) باشد.
  • داروهای ضد اضطراب: اگر افزایش ضربان قلب شما به دلیل اضطراب باشد، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است داروی ضد اضطراب را به نام "ضد اضطراب" تجویز کند. این داروها به شما در داشتن آرامش کمک می‌کنند. مصرف این داروها فقط در موارد اضطراب بسیار مهم است. هنگام مصرف این دارو با ماشین آلات سنگین کار نکنید و در هنگام استفاده از وسایل نقلیه خود رانندگی نکنید. اگر این داروها علائم شما را کنترل نمی‌کنند، این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.
  • مسدودکننده‌ای بتا – این داروها می‌توانند برای کاهش تپش قلب و بهبود جریان خون در بدن مورد استفاده قرار گیرند. ممکن است در صورت تشخیص ضربان قلب یا فشار خون بالا، این دارو برای شما تجویز شود. برخی از نمونه‌های این دارو ممکن است شامل: متوپرولول (Lopressor®) ، پروپانولول (Inderal®) و آتنولول (Tenormin®) باشد.
  • مسدودکننده‌های کانال کلسیم - این داروها ممکن است برای درمان درد قفسه سینه، فشار خون بالا یا ضربان قلب نامنظم باشد. این دارو ضربان قلب شما را کندتر می‌کند. چند داروی متداول شامل وراپامیل HCL (Calan®) و دیلتیازم (Dilacor XR®) است.
  • دیگوکسین – این دارو که به آن دیجیتال نیز می‌گویند، با کاهش سرعت ضربان قلب و ایجاد ضربان موثرتر عمل می‌کند. این امر باعث می‌شود خون به سراسر بدن منتقل شود. به این دارو لانوکسین® نیز گفته می‌شود.
  • ادرارآورها – این داروها ممکن است به عنوان "قرص آب" نیز شناخته شوند زیرا با دفع مایعات اضافی بدن شما از طریق ادرار برای جلوگیری از نارسایی قلبی شما کار می‌کنند. برخی از نمونه‌های این دارو ممکن است شامل فوروزماید (Lasix®) و هیدروکلروتیازید باشد. ممکن است این دارو را به تنهایی یا همراه با سایر داروها دریافت کنید.
  • هیچ یک از این داروها را به طور ناگهانی متوقف نکنید، زیرا ممکن است عوارض جانبی جدی برای شما ایجاد شود.

سایر درمان‌ها

در بسیاری از مواقع، افزایش ناگهانی ضربان قلب نیازی به درمان ندارد. برای کسانی که نیاز به درمان دارند، این گزینه‌ها ممکن است استفاده شود:

  • ضربان‌سازها. دستگاه ضربان ساز یک وسیله کوچک است که با باتری کار می‌کند و از طریق یک عمل جراحی در بدن (در نزدیکی استخوان ترقوه) وارد بدن می‌شود. این دستگاه توسط یک سیم به قلب متصل شده است. یک دستگاه ضربان‌ساز می‌تواند ضربان قلب خیلی آهسته را تشخیص دهد و سیگنال‌های الکتریکی را برای سرعت بخشیدن به ضربان قلب ارسال کند.
  • دفیبریلاتور. یک کاردیوورتر کوچک قابل کاشت (ICD) است که با باتری کار می‌کند و با جراحی در نزدیکی استخوان ترقوه در سمت چپ قرار داده می‌شود. سیم‌ها از دفیبریلاتور به سمت قلب می‌روند. اگر قلب ریتم خطرناک سریع یا نامنظمی داشته باشد ICD آن را حس می‌کند و یک سیگنال الکتریکی برای بازگرداندن ضربان قلب طبیعی ارسال می‌کند.
  • فرسایش کاتتر. یک کاتتر (یک سیم طویل و باریک) از طریق یک رگ در پا به قلب هدایت می‌شود. آریتمی اغلب به دلیل نقص میکروسکوپی در عضله قلب ایجاد می‌شود. هنگامی که منطقه مشکل قلب مشخص شد، کاتتر سلول‌های عضلانی معیوب را داغ کرده یا منجمد می‌کند و آن‌ها را از بین می‌برد.
  • عمل جراحی. عمل جراحی معمولاً تنها در صورت عدم موفقیت تمام گزینه‌های درمانی توصیه می‌شود. در این حالت فرد تحت بیهوشی قرار می‌گیرد و یک جراح بافت ایجاد شده توسط ضربان قلب سریع را از بین می‌برد.

نکات لازم درباره پیشگیری از افزایش ناگهانی ضربان قلب


کارهایی که می‌توانید برای جلوگیری و متوقف کردن بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب انجام دهید:

  • سیگار کشیدن می‌تواند باعث تپش قلب و افزایش ناگهانی ضربان قلب شود. اگر سیگار می‌کشید، حتما آن را ترک کنید. سیگار کشیدن همچنین می‌تواند احتمال بروز آسیب عروق قلب را افزایش دهد.
  • کافئین می‌تواند باعث تپش قلب و افزایش ضربان قلب شود. کافئین را از رژیم غذایی خود حذف کنید تا علائم برطرف شود.
  • اگر افزایش ناگهانی ضربان قلب شما به طور مرتب اتفاق می‌افتد، یادداشت‌هایی را در مورد افزایش ضربان قلب خود تهیه و آن‌ها را نگه دارید. غذاهایی را که خورده‌اید، ورزش یا فعالیتی که هنگام بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب انجام داده‌اید، و اینکه قبل از وقوع آن چه حسی داشتید را بنویسید. این دفتر یادداشت ممکن است در تعیین علت علائم شما مفید باشد.
  • حتماً تحت نظارت پزشک خود ورزش کنید. پیاده‌روی، شنا یا فعالیت‌های هوازی سبک ممکن است ضربان قلب در حال استراحت شما را کاهش دهد، به شما در کاهش وزن کمک کند و جریان اکسیژن را در ریه‌ها و خون شما تقویت کند.
  • از تکنیک‌های آرامش‌بخش برای کاهش میزان اضطراب خود استفاده کنید. اگر احساس اضطراب دارید خود را در یک محیط آرام قرار دهید و چشمان خود را ببندید. نفس‌های آهسته، پایدار و عمیق بکشید و سعی کنید روی چیزهایی تمرکز کنید که در گذشته شما را آرام کرده است.
  • اگر برای درمان این اختلال داروهایی برای شما تجویز شده است، هیچ دارویی را متوقف نکنید مگر اینکه ارائه دهنده خدمات درمانی به شما بگوید. دارو را دقیقاً مطابق دستورالعمل مصرف کنید. قرص‌های خود را با کسی شریکی مصرف نکنید.
  • اگر یک دوز داروی خود را مصرف نکردید، درمورد آنچه باید انجام دهید با ارائه دهنده خدمات درمانی صحبت کنید.
  • اگر علائم یا عوارض جانبی شدید داشتید، حتما آن را با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود در میان بگذارید. آن‌ها می‌توانند داروها را تجویز كنند و یا پیشنهادهای دیگری را ارائه دهند كه در مدیریت چنین مشكلاتی مؤثر است.
  • تمام ویزیت‌های خود را برای درمان خود انجام دهید.




telegram-drgalb2